گلایه‌های مرتضی احمدی از وزارت ارشاد

morteza-ahmadi

مرتضی احمدی می​گوید:«مسئولان ارشاد مدام روی هنرهای آئینی و سنتی تاکید می​کنند. من می‌خواهم بدانم هنر ضربی‌خوانی جزو این هنرها هست یا نه؟ اگر هست چرا مجوز نمی‌گیرد»

به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی از خبرآنلاین مرتضی احمدی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون که به تازگی آلبوم «صدای طهرون»را روانه بازار کرده​،و در آن ۱۲ قطعه ضربی از موسیقی فلکلور تهران را جمع آوری و اجرا کرده ،از رفتار متناقض برخی از مسوولان وزارت ارشاد گلایه دارد.

او می گوید:«مسئولان ارشاد مدام روی هنرهای آئینی و سنتی تاکید می کنند. من می‌خواهم بدانم هنر ضربی‌خوانی جزو این هنرها هست یا نه؟ اگر هست چرا مجوز نمی‌گیرد.»

اوبا بیان این مطلب که همین رفتارها فکر آدم رامشغول می‌کند،می افزاید:«آدم از خودش می​پرسد اگر این آثار جزو هنرهای بومی و سنتی نیست پس چیست؟»

به گفته احمدی، این قطعات متعلق به مردم کوچه بازار است. حتی شاعران و نویسندگانشان هم معلوم نیست.

احمدی می گوید:««آدم دلش می‌سوزد زمانی که می بیند برای حفظ این قطعات نه تنها حمایتی صورت نمی گیرد. بلکه وقتی یک نفر مثل آقای چمن‌آرا مدیر مرکز موسیقی بتهوون پیدامی‌شود و عمر و سرمایه‌​اش را روی این کار می گذارد، نه تنها حمایتی از او نمی​شود بلکه مثل حالا برخی از کار ها مجوز هم نمی گیرد. آخر چرا؟ من چرا زحمت کشیدم؟ ایشان چرا سرمایه‌گذاری کرده؟ اینها حرف است، درد است.»

او معتقد است:« همه جای دنیا از خدا می‌خواهند که چنین آثاری را ضبط کنند.»

مشترک مطالب مجله ملودی شوید!

1 دیدگاه

  1. در هنگام جنگ جهانی دوم، کنگره‌ی آمریکا بودجه‌ای رو برای شناسایی، حفظ و ثبت و ضبط فرهنگ موسیقایی مردماختصاص داد. در این هنگام شخصی به اسم جان لومکس همراه دستگاه‌های ضبط صفحه به سراغ هنرمندان گمنام موسیقیِ محلیِ مردم ِسفید و سیاه آمریکا رفت و آثاری ستودنی رو ضبط کرد.
    مرتضی احمدی، گنجینه‌ی زنده‌ی فرهنگ موسیقایی مردم کوچه و بازار در دهه‌های گذشته‌ست. کاش با این پیر فرزانه برخوردی این چنین نمی‌شد و این اسطوره‌ی زنده رو این‌طور دل‌چرکین نمی‌کردند.

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*