آلبوم موسیقی شَروه‌خوانی در بوشهر

sharveh

آلبوم موسیقی «شَروه‌خوانی در بوشهر» از سری موسیقی نواحی ایران توسط موسسه‌ی فرهنگی-هنری ماهور منتشر شد.
به گزارش مجله‌ی موسیقی ملودی «شَروه» قدیمی‌ترین، مهم‌ترین و معروف‌ترین گونه‌ی آوازی در موسیقی بوشهر است. به لحاظ لغت‌شناسی می‌توان حدس زد که این آواز، دست‌کم از دوران هخامنشیان یا شاید حتی قبل از آن در جنوب ایران و استان امروزی بوشهر رایج بوده است.
قدیمی‌ترین ردِ واژه‌ی «شَروه» را می‌توان در زبان و ادبیات اوستایی یافت. «شَروه» واژه‌ای است اوستایی از ریشه‌ی «شَراو»، به‌معنی آواز و سرودن.
بخش دوم آن «ـوه» به معنیِ خوب است و به این ترتیب این واژه روی‌هم‌رفته به معنی «آواز خوب» است. شَروه اغلب در مناطق روستایی استان بوشهر رایج است و از این‌رو می‌توان آن‌را موسیقی روستایی به‌شمار آورد.
این آواز امروزه یکی از شاخصه‌های موسیقی آوازی استان بوشهر محسوب می‌شود. از عصر قاجار به بعد، و به‌ويژه بعد از این‌که اشعار «محمدعلی دشتی» متخلص به «فایز» ( متولد روستای کردوان از توابع دشتی، ۱۲۹۸-۱۲۰۹) مورد توجه قرار گرفت، شَروه‌خوانی نیز به کانون توجه عوام بدل شد.
اگر رنسانسی برای شَروه‌خوانی قایل شویم، مربوط به همین دوره است. پس‌از‌آن شهرت شَروه و فایز از مرز روستاها گذشت و به سایر شهرها و مناطق ایران نفوذ کرد، طوری‌که اغلب شَروه‌خوانی را «فایزخوانی» نیز نامیدند. زیرا به‌طور معمول در این آواز از دوبیتی‌های فایز استفاده می‌شد.

مشترک مطالب مجله ملودی شوید!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>