موسیقی الکترونیک؛ ادامه تکامل موسیقی

melodymag

مقاله‌ای در مورد موسيقي الكترونيك به عنوان ادامه ي تكامل موسيقي را با هم می‌خوانیم.

شروین کوهساری/مجله موسیقی ملودی: از چندي پيش نوعي موسيقي همراه با سبك و سياق و صداهاي متفاوت توسط آهنگسازاني همچون ژان ميشل ژار، ونجليس …. به مردم دنيا معرفي شد كه روز به روز با پيشرفت تكنولوژي، دايره  آن در حال وسيع تر شدن است. تركيب ذوق و خلاقيت و امكانات تكنولوژي، باعث به وجود آمدن نوعي موسيقي شده كه آن را به نام موسيقي الكترونيك مي شناسند. اين تلفيق اجازه ي توليد صداهايي را مي دهد كه در موسيقي اكوستيك نمي توان به آن دست پيدا كرد.

در واقع در نوع واقعي اين سبك از موسيقي هرگز از صداهاي اكوستيك استفاده نمي شود بلكه به طرق مختلف از جمله اينكه: صدا را از پايه توسط مدارهاي الكترونيكي توليد مي كنند ( مانند انواع synthesizer ) و يا بنا به علاقه ي آهنگساز در صداي ساز اكوستيك ضبط شده تغيير و تحول به وجودمي آورند. ( به آن effect اضافه مي كنند ) و يا در روشي ديگر، با برداشتن صدا از روي يك ساز اكوستيك و سپس به صدا در آوردن آن توسط يك ساز الكترونيك در محدوده اي خارج از محدوده ي طبيعي آن ساز و يا صداي انسان، به نمونه اي از رنگ صدايي مي رسند كه هرگز در حالت اكوستيك نمي توان به آن دست يافت. در اين زمينه مي توان از آهنگسازاني همچون كلاوس شولز و وندي كارلوس نام برد كه در خلق آثارشان از صداهايي خارج از وسعت صداي خواننده و گيتار الكتريك استفاده مي كنند و یا به طور مثال و در نوعي ديگر، براي اجراي يك ملودي صدايي را طراحي مي كنند كه در ابتدا رنگ صوتي ساز «ابوا» را القا مي كند و بعد به « ويلن سل » تبديل مي شود.
كاملاً مشخص است كه اجراي چنين كارهايي براي سازهاي اكوستيك، امكان پذير نیست و به عبارتي مي توان گفت كه موسيقي الكترونيك؛ ادامه ي تكامل موسيقي و توسعه دهنده ي امكانات آهنگسازي است و از آن پس آهنگسازان خود را در قيد و بند شناخته شده و ثابتي به لحاظ فرم اكوستيك بودن موسيقي قرار نمي دهند.
در موسيقي الكترونيك بيش از آنكه معيارهاي رايج موسيقي مورد توجه قرار گيرد، هنر صداسازي و به خصوص صداي غير موسيقايي درنظر قرار گرفته كه به آن اصطلاحاً The Art of noise مي گويند .
در ارتباط با چنين كارهايي مي توان به عنوان نمونه به آثار پيرشافر و كارل هاینز اشتوكهازن اشاره كرد كه ازجلمه ايده هاي آنها اين بود كه صداي ضبط شده روي نوار را كه صداي پيانو و يا صداي طبيعت بود به صورت برعكس و در يك كمپوزيسيون خود ساخته ، پخش مي كردند.
منابع صوتي در موسيقي الكترونيك بسيارمتنوع است. همچنين محتواي هارمونيك صداها، قابل تنظيم و برنامه ريزي است و از يك موج سينوسي يا فركانسي ساده كه خصوصيات هارمونيك ندارد تا عاليترين صداي ممكنه را مي توان به وسيله ي ابزارآلات موسيقي الكترونيك خلق كرد.
ساخت و طراحي صدا ( صداسازي ) بخش مهمي از توليد اين نوع موسيقي را شامل مي‌شود. يعني آهنگ و صداي مدنظر خود را يا بايد از به اصطلاح سمپل هاي ( Sample ) موجود به دست آورد و يا خود بايد آن را توليد کرد.
مورد مهم ديگر درباره ي اين نوع موسيقي اين است كه نمي توان تمام صداهاي موجود در آن را بر روي كاغذ نت نويسي كرد. به اين دليل كه براي اصوات توليد شده ، مانند صداي باد و يا صداي حيوانات و ….. نمي توان نتي بر روي خطوط حامل در نظر گرفت و هر آهنگساز به روش خود علامتهايي را به شكل خاصي براي توليد موسيقي اش بكار مي گيرد همين نشان مي دهد كه موسيقي الكترونيك بيشتر موسيقي ذهني و اجرائيست تا نوشتاری!
محدوديت ها و سختي هاي اجرا به وسيله ي انسان در اين نوع موسيقي وجود ندارد چرا كه سازها و سمپل هاي الكترونيك مانند انسان، نه خسته مي شوند و نه نفس مي كشند و تنها محدوديت آن ها، فضاي تخيلات و تصورات آهنگساز است.
در موسیقی راک ابتدا گروه پینک فلوید از تلفیق چنین سبکی استفاده کرد تا پیشرو گروه های دیگری همچون آناتما، رادیوهد، آرشیو و… باشد. و امروزه موسيقي الكترونيك در انواع سبك ها، طرفداران زيادي را به خود اختصاص داده است و از موسيقي همراه با روح اساطيري و متافيزيكي كيتارو تا سبك هاي Trance و House كه بيشتر داراي فضاي ریتمیک هستند، شنونده هايي بي‌شمار دارد و با پيشرفت علم و بالا رفتن تكنولوژي ، روز به روز بر وسعت آن افزوده مي شود به طوري كه اجراهاي تلفيقي (فیوژن) و يا عصر جدید (New Age) بين فضاهاي الكترونيك و سازهاي زهي و اركستر سمفونيك  از سوی آهنگسازان و گروه هاي موسيقي بزرگي همچون ونجليس و يا گروه پرتيسد  باعث توجه جدي اكثر موسيقي دان ها به اين نوع موسيقي شده است.

نسخه کامل مقاله شامل پاورقی در تحریریه موجود است.

  • شروین کوهساری/مجله موسیقی ملودی

مشترک مطالب مجله ملودی شوید!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*