درباره نیما علامه آهنگساز و تنظیم کننده موسیقی

melodymag

«نیما علامه» یکی از آهنگسازان جوان و موفق در موسیقی پاپ ایران است.

«نیما علامه دهر» عنوان کامل این خواننده ی شیرازی تبار است که این روزها نامی آشنا در صنعت موسیقی پاپ محسوب میشود. وی که فرزند وسط یک خانواده ی پنج نفره ست؛ متولد سوم اردیبهشت ماه هزار و سیصد و شصت و چهار می باشد و تحصیلات آکادمیک را در رشته ی معماری به پایان رسانده است. استعداد نیما علامه در موسیقی خیلی زود هویدا شد؛وی در هفت سالگی به صورت خودجوش نواختن کیبورد را آغاز کرد و در ده سالگی عنان پیانو-یکی از زنده ترین سازهای موسیقی-را در دست گرفت. اما توانایی های نیما علامه به کیبورد و پیانو محدود نمی شود، وی به آلات ضرب؛گیتار کلاسیک و گیتار لید(Guitar lead) نیز تسلط و شناخت کافی دارد.

  • نیما علامه و حضور در وادی خوانندگی:

اولین اثری که از نیما علامه در کسوت خواننده منتشر شد؛ “خواب و خیال” نام داشت که برداشتی آزاد از یکی از آثار خواننده ی فقید پاپ-مایکل جکسون- بود. آهنگ دوم نیما علامه “دلخور” نام گرفت که اثری ترنس با صدای مشترک وی و امیرحسین بود و از طریق کمپانی برمودا موزیک در فضای مجازی انتشار یافت؛ که بعدها نیما علامه این کار را مجددا به تنهایی خواند و عنوان “صفحه آخر” را برایش برگزید. اما سرآغاز ظهور نیما علامه و قدرت نمایی وی در پاپ ایران پدیده ای با نام “سخته” یا “سخته بی تو” بود که به جرئت؛ از بهترین های زمان خود بود. این آهنگ که مسئولیت تمام بخش هایش را؛ چه ترانه و چه آهنگسازی و تنظیم؛ نیما علامه بر عهده گرفته بود؛ نوید بخش یک حرکت تازه را در پاپ ایران می داد. ریتمی نو و جدید با صدای مواج نیما علامه، به سرعت فراگیر و عام پذیر شد. نیما علامه خود در یکی از مصاحبه هایش بیان کرده است که “سخته” حسی ست که خودش به سراغ وی رفته و اثری نیست که سفارشی باشد.مطمئنا جهشی که”سخته” در آشفته بازار آن روزهای پاپ ایران طی کرد؛جهشی بدون زحمت و پشتکار نبود؛ شاید اگر نیما علامه با بی دقتی هایش در آهنگ های بعدی،تمام این زحمت را به یغما نمی سپرد می توانست به خوبی جایگاهی مستکم در بازار هزار و یک صاحب آن روزهای پاپ برای خودش بسازد.به شنوندگان “سخته” هر روز اضافه می شد تا اینکه پس از مدتی “سخته” با همکاری یاس (یاسر بختیاری) دوباره متولد شد. قرار گیری یاس در کنار پاپ خوانی به غیر از آمین(آرش ملک) و بازخوانی یک مثنوی عاشقانه و نه سیاسی-اجتماعی؛و تلفیق دو صدای متفاوت از نکات قابل توجه این آهنگ بود. مدتی پس از نشر این آهنگ؛نیما علامه از موزیک ویدیوی آن رونمایی کرد تا از خیل خوانندگان حاضر در خط قرمز ارشاد عقب نماند.موزیک ویدیویی خواننده محور که تا نیمه های کار ریزش برگ های پاییزی و وجهه های متفاوت از نیما علامه؛ماحصل زحمت “فرید غفوریان” است. اما زمانیکه نیما علامه پشت پیانو می نشیند،تمام معادلات سادگی به هم می ریزد! ضرباهنگ تند کلیدهای پیانو و حرکات نیما علامه که نشان از تسلط وی دارد؛ به ببیننده این حس را القا میکند که وی،یک پیانیست تمام عیار است. آهنگ های بعدی نیما علامه را می توان فقط برای باقی ماندن اسم وی در جرگه ی خوانندگان به شمار آورد. آثاری که هجو زبانی و بی محتوایی و نیز ظهور خوانندگان رپ! که مشخص بود حضورشان همیشگی نیست؛ارزش وی را رو تزلزل برد.آهنگ هایی چون:”ژیان قراضه،دروغ(به همراهیMti)،با تو (با همراهی امیررضایا) بوس و فِیر فِیس”.که در بین این آثار شاید با تو و بوس به جهت جیغ های منحصر بفرد نیما علامه کمی شاخص باشند.

  • لیست آهنگ های اجرا شده توسط نیما علامه:

آثار فردی: خواب و خیال-سخته-تنها-دروغ-میخوامت-آهنگی برایM-صفحه ی آخر-به من بگو-دلم تنگ تو میشه-آخرین دیدار-دعوت هشتم-مرز محکم-حالا.
آثار مشترک: دلخور-سخته بی تو-بوس-forgive me-با تو-fair face-عشق من-عشق بی گناه-کودکانه-دلم خواست- یه جای دور- روز جدایی-به تو دلخوشم-مطمئنم.
melodymag

  • نقدی کوتاه بر دو اثر

«روز جدایی»: این که بگوییم چطور «روز جدایی» در خروجی سایت های موسیقی قرار گرفت،خود قصه بلندی ست که شرح آن از ما نیاید کار! اما این که چطور نیما علامه و تامین(۲۵باند)در کنار هم قرار گرفتند مسئله ی مهمی ست که به آن می پردازیم.

سالها پیش زمانی که (A-del,Tamin.Fchen) در کنار هم قرار گرفتند،کسی فکر نمی کرد در نهایت (A-del,Tamin) بتوانند فراتر از تصور ظاهر شوند. ۲۵ باند با کمک نیما علامه اولین آهنگ خود را با نام وقت پرواز که اثری ترنس بود منتشر کردند. این همکاری جسته و گریخته ادامه داشت تا اینکه «از من نگذر» که با آهنگسازی و تنظیم خوب نیما علامه خلق شده بود گوشه ای از توانایی های این جوانان جویای نام را بر سر زبان ها انداخت. صدای نیما علامه به همراه A-del ,3zg band در آهنگ عشق من نشر یافت که بعدها وی هر دو کار-روز جدایی و عشق من-را ماکتی بیش نخواند.
«اما چرا؟»: نیما علامه تنها خواننده ی مردی نیست که در یکی از کارهایش از یک هم آوای زن بهره می برد.
تامین هم که این روزها به همراه دیگر عضو گروهش خود را در حزب رپ وR&B جا انداخته اند. گروهی که از زمان تولدشان مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده اند و انحطاط دینی و ابتذال، جزء لاینفک کارهای اخیرشان شده است.همه چیز از آغاز مهم است؛هر چند زمان به درازا بکشد.۲۵ باند نیز بدین وجه است؛زمان می گذرد، به اعتبارش افزوده می شود، اما استارت کار مهم است که نیما علامه؛ نقطه ی آغاز ۲۵باند به حساب می آید. بهرحال روز جدایی برخلاف عشق من از نگاه هوادران هر دو جناح نمره ی قبولی داشت. اگرچه باز هم این احتمال می رود که نیما علامه برای این قطعه از طرف عزیزان ارشاد مواخذه شود.

  • «آخرین دیدار»

انقلاب گر احساس که در مهرماه ۹۱ منتشر شد از کارهای فاخر کارنامه ی نیما علامه است. وی در که در سال۹۱ کارهای خوبی با محوریت مناسبت های ملی-مذهبی در فضای مجازی نشر داد؛مقدمه ای خارق العاده با نام “آخرین دیدار” را ضمیمه ی کارهای خوبش کرد. ترانه های مونا برزویی که همواره با استقبال روبه رو می شوند؛این بار به دست نیما علامه رسید تا وی با استادی تمام آن را به اجرا درآورد. صدای رعد و برق و طنین انداز شدن نام نیما علامه،فریاد وی که در نفیر باد و باران گم میشود،۳۵-۳۳ ثانیه ای از وقت آهنگ را به خود اختصاص می دهد. نیما علامه با طمأنینه و آرامش کار را شروع می کند و بعد با صدایی بلندتر ادامه می دهد.روند سینوسی کار به اوج می رسد؛ نیما علامه با فریادی که در پس آن غمی نهفته،نوایی رساتر سر می دهد.در نیمه های دقیقه ی دوم،کلام قطع می شود و صدای حرکت کلیدهای پیانو به همراه باران می آید.سپس نیما علامه کمی آرام تر کار را به پیش می راند؛گویا گله ای ست که آرام بیان میشود،مانند مرور یک خاطره ی نه چندان دور. و بعد مجددا کار به اوج خود می رسد. کلیت این کار که زمانش چهار دقیقه و سی و پنج ثانیه است،ریتمی کند با استفاده ی حداقل از آلات موسیقی دارد.نیما علامه،پیانووصدای رعد و برق و باران؛حاضرین در این اثر اند. خلاصه ترین آهنگی که بدون دردسر شما را به سکوت وامی دارد. برای آن هایی که قلبشان شیشه ای ست،شاید آخرین دیدار بتواند مرهمی برای گریه هایشان باشد.

  • نیما علامه و دیگران!

اما شاید بتوان نقطه قوت این روزهای نیما علامه و اعتبار وی را در آهنگسازی و تنظیم کنندگی دانست. وی در سبک های متفاوت موسیقی دانش خویش را به رخ رقیبان خود کشیده است و یکی از این نقاط قوت ایده پردازی خلاقانه و ظرافت وی در پرداخت نهایی اوست.وی که در معرفی استعدادهای موسیقی تا کنون نمره ی قابل قبولی کسب کرده،امضای کارش را برای شنونده و یا هوادارانش اینگونه به ثبت می رساند:«ساز پیانوی من»
۲۵باند،احمد سعیدی، پوریا عرفانی، محمد هاجری، پویا سالکی، حسین معصومی، رامین خزایی، حامد محمود زاده، سعید علیشاهی و محسن عباسی از نام هایی هستند که با وی همکاری مشترک داشته اند.

  • روپیتا بصیر/ مجله موسیقی ملودی

مشترک مطالب مجله ملودی شوید!

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شدعلامتدارها لازمند *

*